3. Gün - Uyumak ya da Uyumamak
Her geçen gün fark edilir derecede kolaylaşıyor bu döngüye göre yaşamak. Bugün toplam 4 saat olan kotamı doldurmadığım halde şu saate kadar ciddi bir uykusuzluk çekmiş değilim.
Bugün öğle vakti yapmam gereken şekerlemeyi yapamadım. Kulüp odasındaki armut gayet rahattı da bir türlü uykuya dalamadım. 3. günün uyku saatleri şu şekilde o yüzden:
- 04.00 - 07.00
- 20.40 - 21.00
- 02.10 - 02.30
04.00 - 07.00
Önceki 2 güne göre epey bir rahat uyandım ama hâlâ belli bir zorlanma oluyor uyanırken. El-yüz yıkandıktan sonra kendime geliyorum hemen, önceki 2 güne kıyasla. 1 haftalık süreç sonrası 3 saatlik esas uykudan uyanması epey rahat olacaktır eminim.
Sabahki ve öğleden sonraki derslerin arasında öğle vakti epey bir boş vaktim vardı ama uyuyamadım bir türlü. Zerre uykum yoktu öğlen ki çok kafein de almamıştım. Tek bir fincan çay içmiştim kahvaltıda. Polifazik uykuya başladığımdan beridir ne kahve ne kola, yoğun kafeinli hiçbir şey içmedim. Çayları hâlâ bol demli içiyorum ama çok abartmıyorum fincan/kupa/bardak sayısını. Bir 30 dk uyumaya çalıştım. Olmayınca vazgeçtim. Odada tek olsam belki dalabilirdim uykuya bir 30-45 dk içinde ama içerisi doluydu.
Akşama doğru da dinçliğimden bir şey kaybetmedim. Esnediğimi de pek hatırlamıyorum. Ama otobüsle eve dönerken sağlam bir uyku bastırdı. Ben de fırsatı kaçırmamak adına alarmı kurup oturduğum koltukta günün ilk şekerlemesini yaptım.
20.40 - 21.00
Öğlenki şekerlemeyi atlamamın etkisiyle normalde deliksiz 20 dk uyuyamayacağım otobüs ortamında 20 dk deliksiz uyuyabildim. Uyanmam kolay oldu. Kendime gelmem daha da kolay oldu.
Sonraki şekerleme saatine kadar epey dinçtim. Şekerlemenin verdiği enerji sonrakinin saatine kadar beni epey iyi idare etti. Hem otobüs gibi rahat olmayan ortamlarda da şekerleme yapabileceğimi görmüş oldum.
02.10 - 02.30
Artık aşırı uyurum diye korkmadan ışığı kapatıp şekerleme yapabiliyorum. Bunda da öyle yaptım. Işığı kapattım. Uykuya hemen dalma konusunda bayağı faydalı oldu. Hâlâ bir uyku maskesi bulamadım. Gündüz yaptığım şekerlemede farz bir tane kullanmak. Bu 2. ve günün son şekerlemesini gene TV/okuma koltuğunun üstünde yaptım. Alarmın ilk notalarıyla uyandım. Elimi yüzümü yıkadıktan sonra tamamen ayılmıştım. Adaptasyon süreci boyunca el-yüz yıkamadan şekerlemeden ayılmak imkansız gibi gözüküyor. Neyse ki soğuk suda el-yüz yıkamaya bakıyor ayılmak. Dert değil yani.
1 şekerleme eksik dolaşmanın büyük bir zararını görmedim ama elimden geldiğince 3 şekerleme planına sadık kalacağım. Bugün böyle oldu. Uyku maskemi alıp kulüp odası daha sessizken, mesela öğlen 12-13 arası, şekerleme yapmaya gitmek daha mantıklı gözüküyor. Uykum olmasa da o sessizlik ve karanlıkta uykuya dalarım her türlü.
Günün 20 saatini uyanık geçirmek kesinlikle mükemmel bir şey. Her ne kadar yapacak şey 20 saate de sığmasa da eskiye nazaran birçok işi gün içinde bitirebilmek ve keyfi zaman harcayabilmek kesinlikle çok güzel. Hem bunu yaparken uykusuzluk dolu acı çekilen günler de yaşamıyorum.